Veel laat-victoriaanse distilleerderijen waren schitterend gelegen, “op een waanzinnige locatie”. Dalwhinnie, op 325 meter een van de hoogstgelegen distilleerderijen en bakermat van de zachte 15 jaar oude Highland Classic Malt, vormde daarop geen uitzondering.

"Waarom in godsnaam, ," zo vervolgt de schrijver dan deze gedenkwaardige metafoor, "komt iemand op het idee om een distilleerderij te bouwen in dit desolate, door de wind geteisterde en verregende stuk woestenij in de Highlands? "

Een goede reden was uiteraard de ligging in de nabijheid van het geografische midden van de Highlands en daarmee de goede verbinding met de markt met behulp van de nieuwe Highland Railway. Op die manier kon de distilleerderij overleven tijdens de dikwijls broze eerste jaren, net zoals het dorpje zelf eerder voor wat betreft naamsbekendheid al geprofiteerd had van de locatie van Dalwhinnie.

Het Gaelische woord waarvan de naam Dalwhinnie stamt is dail-coinneeamh, ook gespeld dail-chuinnidh, wat ‘verzamelplaats’ betekent. Op deze winderige weiden tussen de bergketens Grampian en Monadhliath pauzeerden 18e-eeuwse veedrijvers op hun tocht naar het zuiden, via de Drumochter-pas naar de grote trysts ofwel veemarkten in Crieff en Falkirk.

Waar mogelijk houdt Dalwhinnie oude gebruiken in ere. Zo wordt bijvoorbeeld nog steeds het vanouds gebruikelijke hout gebruikt voor de washbacks. Vanuit slechts twee koperen ketels, meer zijn er nooit geweest, gaat de alcohol via gebogen pijpen, de lyne arms of lye pipes, richting de stillman.

Behalve een voortreffelijke distilleerderij is Dalwhinnie ook een officieel weerstation waar een van de laagste gemiddelde temperaturen van Groot-Brittannië gemeten is.